به لبهايم مزن قفل خموشي كه در دل قصه اي نا گفته دارم

ای مردم! در روزگاری کینه توز وپر از ناسپاسی وکفران نعمت ها،صبح کرده ایم که نیکوکار
بدکار به شمار می آید،وستمگر بر تجاوز وسرکشی خود می افزاید.نه از آن چه می دانیم بهره
می گیریم ونه از آن چه نمی دانیم می پرسیم ونه از حادثهً مهمی تا بر ما فرود نیاید می ترسیم!.
در این روزگاران مردم چهار گروه اند:گروهی اگر دست به فساد نمی زنند بر ای این است که
روحشان ناتوان است وشمشیرشان کند وامکانات مالی در اختیار ندارند. و گروهی يگر
آنان که شمشیر کشیده وشر وفسادشان را آشکار کرده اند لشکر های پیاده وسوارهً
خود را گرد آورده و خود آماهً کشتار دیگرانند.دین را برای بدست آوردن مال دنیا تباه
کرده اند که یا رئیس وفرماندهً گروهی شوند. یا به منبر فرا رفته خطبه بخوانند. چه بد تجارتی
که دنیا را بهای جان خود بدانی و با آنچه که نزد خداست معاوضه نمایی.وگروهی دیگر با اعمال
آخرت دنیا را می طلبند و با اعمال دنیا در پی کسب مقام های معنوی آخرت نیستند خود را کوچک
و متواضع جلوه می دهند. گام ها را ریاکارانه و کوتاه بر می دارند دامن خود را جمع کرده خود
را همانند موًمنان واقعی می آرایند و پوشش الهی را وسیلهً نفاق و دورویی و دنیا طلبی خود
قرار می دهند و برخی دیگر با پستی وذلت و فقدان امکانات از بدست آوردن قدرت محروم مانده اند
که خود را به زیور قناعت آراسته ولباس زاهدان را پوشیده اند. اینان هرگز در هیچ زمانی از شب و
روز از زاهدان راستین نبوده اند.
و اما وصف پاكان در جامعهً مسخ شده...در اين ميان گروه اندكي باقي مانده اند كه ياد قيامت چشمهايشان
را بر همه چيز فروبسته و ترس رستاخيز اشك ها يشان را جاري ساخته برخي از آنها از جامعه رانده شده
و تنها زندگي مي كنند و برخي ديگر ترسان و سركوب شده يا لب فروبسته و سكوت اختيار كرده اند
بعضي مخلصانه همچنان مردم را به سوي خدا دعوت مي كنند و بعضي ديگر گريان و دردناكند كه تقيه و
خويشتن داري آنان را از چشم مردم انداخته است و ناتواني وجودشان را فرا گرفته گويا در درياي نمك
فرورفته اند. دهن هايشان بسته و قلب هايشان مجروح است آنقدر نصيحت كرد كه خسته شدند از بس
سركوب شدند نا توانند و چندان كشته دادند كه انگشت شمار شدند....اين سخنان زيبا از خطبه هاي
حضرت علي بود كه نوشتم انگار همين ديروز گفته بود ودر وصف ما وبراي ما گفته بود به نظرم مقايسش
با دورهً خودمون چيز عجيبي نيست به نظرم كاملا شباهت داشته باشه

علم برتر است یاثروت
این موضوع رو حتمان دوران مدرسه خیلی ها ویاهمه بهش برخورد کردندیا دربارش انشاء نوشتنداون موقع همه می نوشتند علم برتراست خیلی ها به خاطرنمره تامی تونستن ازعلم تعریف می کردند تا بلاخره یه نمره به نسبت خوب بگیرندبعضی ها هم که هنوزواردمشکلات زندگی نشده بودندوقاعده ی بازی زندگی رو نمی دونستن چون یه بابایی بودشکمشونوسیرکنه وجیباشونم پرکنه وبه حرحال غمی نداشتندولی حلا خیلی ازاونا بزرگ شدن وسردوگرم روزگار رو تا حدی چشیدن میدونن خوب چیه بدچیه سخت چیه آسان چیه میخوام بپرسم حالا نظرشون چیه؟من که نظرم این نیست که علم برتراست حداقل الان این طوری یا درایران اینطوریه یجا خوندم که ادمهایی که پول رو حلال تمام مشکلات میدانند بسیار کوته فکرهستن بله پول تمام مشکلات رو حل نمی کنه ولی 70%مشکلات مردم ایران برسربی پولی وفقر است و30%دیگر هم که..........قبلا می توانستی بگویی علم برتر است وبا علم به همه چیز خواهی رسید ولی حالا نه چون اگر پول نباشد علمی بدست نمی اید علم درصورتی برتر است که که پول داشته باشی ان را بدست بیاوری باید پول داشته باشی که شهریه مدرسه ودانشگاه ویا کلاس رفتن را پرداخت
کرده باشی بدون یک ريال کمتر زیاتر مشکلی نداره من بسیار می شناسم که به خاطر شهریه ترک تحصیل کرده اند و مجبور به کار کردن شده اند البته کسانیکه اراده داشته و سراغ خلاف نرفته اند یکی می گفت اگر به بیماری لاعلاجی دچار شدی بازهم با پول حلش میکنی گفتم نه ولی می تونم پیشگیری کنم وبموقع بخودت می رسی واگر هم فایده نداشت حداقل در دوران بیماری در اسایش هستی ورنج کمتری می کشی اگر پول داشته باشی بعضی ها بخاطر چندر غاز پول وبدهی روانه ی زندان نمیشوندوعمرشان تلف نمی شود اگرپول باشد هیچکس بیکار نیست حتی کسانیکه حرفه ای ندارند می تونی به آرزوهای که داری برسی دکتر مهندس وکیل استاد دانشمندالبته باتلاش ومی تونی راهتوراحت تر انتخاب کنی می تونی برای خودت کار کنی وحرف صاحب کار رو نخوری وترس از بیکار شدن را نداشته باشی می تونی به کاری که علاقه داری مشغول باشی اگه پول باشه مجبور نیستی ازکسی که دوستش داری وعشقت بوده وانو به سختی بدست اوردی وهمونی بود که می خواستی و دیوانه وار دوستش داشتی جدا بشی ویک عمر حسرت ازش بجا بمونه اگه پول داشته باشی هیچوقت ارزوی مشهد کربلا خونه ی خدا یا هرجای دیگه یه مسافرت چند روزه برای تعویض اب وهوا به دل آدم نمی مونه میگن باید بطلب باید دعوت بشی نه این طوری نیست مگه میشه آدم بره در خونش رد بشه مگر نه این است که خدا بنده های توبه کننده اش را دوست داره پس چطور ممکنه پیامبرانش دوست نداشته باشند بله اگه پول
بودالان تهران پر از شهرستانی نبود وشهر ما اینقدر شلوغ نبود و مردم در مشکلات غرق نمی شدندوطوری نبود که همسایها ازهم خبر نداشته باشند اگر پول باشه ایرا ن بهترین جای جهانه برای زندگی برای همه چیز درس خواندن کار کردن درمان تفریح و اگر نداشته باشی جهنمی بیش نیست درایران همه چیز شده پول نه احساسی بین مردم است نه عاطفه ای اگر گوشه خیابان بیفتی هیچ کس نمیاد بگه حالت چطوره اگه پول را بدست اوردی سوادوروشنفکری و شعور را بدست می آوری
پول.پول.پول وبعد علم چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید